Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας



Πρόκειται για το παιδάκι μου το οποίο είναι 4 μηνων. Την Τετάρτη το βράδυ και ενω τις προηγουμενες ημερες ειχε λίγο βήχα άρχισε να κάνει...
δύσπνοιες και όταν αντιληφθήκαμε πια ότι χειροτερυε το πήραμε για να πάμε στο Πανεπιστημιακό Λάρισας το οποίο και εφημέρευε.Στο δρόμο επειδή το παιδί συνέχιζε σε εντονο βαθμό τις δύσπνοιες καλέσαμε το ασθενοφόρο το οποίο και ανταποκρίθηκε έγκαιρα και άμεσα το μωρό βρισκόταν στα επείγοντα περιστατικά. Να αναφέρω ότι μέσα στο ασθενοφόρο του βάλανε οξυγόνο. Η εφημερεύουσα ειδικευόμενη γιατρός έβαλε το μωρό στο εξεταστήριο και αφού μας ειπε να περάσουμε έξω άρχισε να κατατρυπάει το μωρό για να του βρει φλέβα και το μωρό έκλαιγε με αναφιλητά. Σκεπτόμενη ότι το μωρό είχε δύσπνοια μπήκα μέσα και της ζήτησα να είμαι μέσα για να ηρεμώ λιγάκι το μωρό. Εκείνη αρνήθηκε με αυστηρότατο ύφος και έτσι συνέχισε να τρυπάει τα χέρια του μωρού και εκείνο με τη σειρά του να κλαίει συνέχεια. Μπήκε η αδερφή μου και της εξήγησε ότι και η ίδια είναι νοσηλεύτρια και ίσως να το αφήνανε λίγο να ηρεμήσει και μετά να συνεχίσουν. Η ειδικεύομενη απάντησε ότι θα το τρυπάει μέχρι να βρει φλέβα. Ακούγοντας όλα αυτά μπάινω μέσα και λέω ότι δε γίνεται να συνεχιστεί αυτό και ότι και εγώ είμαι δημ. υπάλληλος αλλά δεν κάνω και έτσι. Μας έδιωξε από τα επέιγοντα και μας έστειλε στην παιδιατρική αρνούμενη να συνεχίσει μαζί μας. Στην παιδιατρική συνέχισαν να τρυπάνε τα χερια του μωρού επί 10 λεπτά. Στη συνέχεια του κανανε παρακέντηση και το μωρό πλέον έκλαιγε με αναφιλητά. Αυτό συνεχίστηκε και με άλλο τρύπημα αυτή τη φορά στην κύστη του μωρού για ούρα. Μετά από όλα αυτά και αφού είχε περάσει μια ωρα μας έστειλαν σε θάλαμο όπου κοιμηθήκαμε με το μωρό να έχει φοβερό μπούκωμα στη μύτη και κανένας δεν μας είπε τίποτα. Συνέδεσαν το μωρό με διάφορα καλώδια για να ελέγχουν την πίεση κ την καρδιά του. Μείναμε στο νοσοκομείο 2 βράδια όπου μας κάναν εγκεφαλογράφημα και οι γιατροί αποφάνθηκαν για σπασμούς άνευ αιτίας. Μετά από όλα αυτά θα ήθελα να καταγγείλω και να ρωτήσω. Αν όλη αυτήν την ώρα το μωρό που έκλαιγε κοβόταν η αναπνοή του τι θα γινόταν; Έπρεπε με δύσπνοια το μωρίο να υποβληθεί σε όλα αυτά τα τρυπήματα;;; Δεν μπορούσαν απλά να του βάλουνμια μάσκα οξυγόνου και όταν δουν ότι ηρέμησε να κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις;;; Η παιδιατρος που είδε το μωρό μετά το νοσοκομείοπ το βρήκε πολύ κρυωμένο και μας διαβεβαιωσε οτι δεν προκειται για σπασμους αλλα για δυσποια λόγω βουλωμενης μυτουλας και φλεγματων. Μας εδωσε μάσκα και αντιβίωση και απο την επομενη κιολας μερα το μωρο άρχισε να αναπνέει κανονικα. ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΙΣΧΟΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!!!!!

Το cataggelies.blogspot.com έχει να πει για αυτό το θέμα: ΑΙΣΧΟΣ ΝΑ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙΤΑΙ ΕΤΣΙ ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΠΑΙΔΙ..ΝΤΡΟΠΗ.





ΠΗΓΗ: http://tro-ma-ktiko.blogspot.com